Indicios lingüísticos para unha datación dos Miragres de Santiago no arcebispado de Berenguel de Landoira

Resumo

Coñecemos os Miragres de Santiago a través dun manuscrito de entre 1390 e 1420 que contén unha copia moi descoidada dunha obra elaborada con anterioridade. Dada a importancia que nela teñen os relatos da vida de Santiago o Menor e do traslado da súa cabeza a Santiago de Compostela, algúns historiadores da arte sinalaron que a súa escritura debeu de ser promovida por Berenguel de Landoira, arcebispo de Santiago de 1317 a 1330 que en 1322 ordenou que se fixese un busto relicario para a cabeza do devandito apóstolo, ou por Juan García de Manrique, arcebispo entre 1383 e 1388, que mandou enriquecer o dito relicario e tomou outras medidas encamiñadas a relanzar o culto deste santo. Neste artigo fago unha análise de nove variábeis lingüísticas en que se reúnen datos que, na miña opinión, avalan a hipótese de que a obra foi promovida durante o arcebispado de Berenguel de Landoira, que probabelmente dispuxo a inclusión dos relatos relacionados con Santiago o Menor no marco do libro que coñecemos como Miragres de Santiago, e non a escritura dun Liber Sancti Iacobi Minoris autónomo. Só en dúas das variábeis exploradas detectei datos que poderían suxerir para os relatos da Epifanía e da Ascensión unha datación máis tardía que para o resto da obra.